Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/14380 E. 2020/5703 K. 15.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14380
KARAR NO : 2020/5703
KARAR TARİHİ : 15.10.2020

Mahkeme : . Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/02/2019 tarih, 2018/162 esas ve 2019/39 sayılı kararı
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 19/12/2019 tarih, 2019/2466 esas ve 2019/1324 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Aralarındaki bağlantı nedeniyle, bu dosya ile Dairemizin 2019/1004 esasında kayıtlı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 2018/1895 esas ve 2018/1654 karar sayılı dava dosyası birlikte incelenmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ”27/02/2016 ve 16/04/2016” yerine ”05/02/2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Sanık hakkında Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/233 esas ve 2017/112 sayılı kararı ile TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca temel cezaların 10 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası olarak tayin edildiği, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe istinaf edilmesi sonucu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 15.12.2017 tarihli 2017/2111 esas ve 2017/1740 sayılı ilamı ile sanık hakkındaki hükmün TCK’nın 43. maddesi uygulaması yönünden bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda ise Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/02/2019 tarihli 2018/162 esas ve 2019/39 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 188/3. maddesi gereğince temel cezaların alt hadden uzaklaşılarak 12 yıl hapis ve 400 gün adli para cezası olarak tayin edildiği anlaşılmakla; sanığın suçu işleyiş biçimi, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ve dosya içeriğine göre, temel cezalar tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir sebep bulunmadığı halde, TCK’nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle orantılı olmayacak şekilde ve TCK’nın 61. maddesi kapsamında yer almayan ”sanığın yargılamayı uzatmaya matuf beyanlarıyla adli makamları oyalaması” hususu da gerekçe gösterilmek suretiyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
2- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 19/12/2019 tarihli 2019/2466 esas ve 2019/1324 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’ne; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 15/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.