YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17618
KARAR NO : 2023/280
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Isparta (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2013/898 Esas, 2014/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 06.06.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/1291 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 inci, 51 inci maddesi uyarınca 10 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
3.Lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
16.10.2013 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre sanığın kot pantolanunun çakmak cebinden çıkarttığı ve reçetesini ibraz edemediği kırmızı reçeteye tabi 1,5 (bir buçuk) adet Suboxone tabletin ele geçtiği, kriminal raporuna göre sanığın üzerinden çıkan hapın opioid(marfin,eroin gibi afyon türevi narkotikler) türü uyuşturucu madde bağımlılığı tedavisinde kullanılan, narkotik analjezik (ağrı kesici) etkili Buprenorphine ile narkotik antagonist (karşıt etki gösteren) etkili Naloxone ilaç aktif maddelerini içeren kırmızı reçeteye tabi ilaç olduğunun tespit edildiği, 07.11.2013 tarihli Gazi Üniversitesi raporuna göre sanığın 30.05.2013 ve 10.06.2013 tarihlerinde madde bağımlısı olarak tedavi gördüğü, taburcu sırasında sanığa 7 tablet Suboxone 8 mg verildiği ve Suboxone ilacının kırmızı reçete ile temin edilebileceğinin bildirildiği, sanığın kullanmak için uyuşuturcu madde bulundurmak suçunun sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası ila altıncı fıkrasında öngörülen suçlar saklı kalmak üzere, üretimi resmi makamların iznine veya satışı yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olan ve uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran maddelerin aynı Kanun’un 191 inci maddesinde düzenlenen “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak ” suçuna konu olamayacağı gözetilmeden, kendisinde Naloxone ve Bubrenorphine içerikli kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan olan bir buçuk adet tablet halinde Suboxone ticari ismiyle pazarlanan ilacın aktif maddesi dışında bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanık hakkında, beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2016 tarihli ve 2015/1291 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17/01/2023 tarihinde karar verildi.