YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17858
KARAR NO : 2023/1480
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci, ikinci fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ile 2313 Sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli ve 2012/392 Esas, 2013/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; 2313 Sayılı Kanun’a aykırılık suçundan beraatına karar verilmiştir.
C. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı ile sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para czeasına karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yargılamada basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle;
1- Beraatına karar verilmesi gerektiğine,
2- Eksik inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde temyiz dışı sanık ….’in evinde çiçek saksılarında hint keneviri yetiştirdiği ihbarı ile yapılan aramada 23 kök hint keneviri bitkisi ile 0,07 gram hint keneviri bitkisi kırıntıları ele geçirildiği, sanığın 2010-2011 yıllarında uyuşturucu kullandığını beyan ettiği, böylece üzerine atılı

kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğine dair yeterli şüphenin bulunduğu anlaşılmakla,
hakkında açılan davada denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın tedbirin yükümlülüklerine uymaması ile dosya tekrar ele alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.