YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18142
KARAR NO : 2023/2043
KARAR TARİHİ : 09.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2021/4582 Esas ve 2021/11090 Esas sayılı dosyaları ile birlikte incelenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 15.12.2012 tarihli ve 2012/14231Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesi, 03.04.2014 tarihli ve 2012/1107 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesi, 08.10.2015 tarihli ve 2015/579 Esas, 2015/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanması 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’la yapılan değişiklik nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince geri bırakılmış, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ve karar 16.10.2015 tarihinde kesinleştirilmiştir.
D. Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinin bildirilmesi üzerine Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/264 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
A. Yargıtay’ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamasına dair hususlar anlatılmak suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.
B. İncelemeye konu dosyada sanık hakkında; 27.08.2012 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeniyle 15.11.2012 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesi, 03.04.2014 tarihli ve 2012/1107 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve 13.05.2014 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine 17.08.2015 tarihinde tensip yapıldığı ve yargılama sonunda Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesi, 08.10.2015 tarihli ve 2015/579 Esas, 2015/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanması 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’la yapılan değişiklik nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve 16.10.2015 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinin bildirilmesi üzerine 17.03.2016 tarihinde tensip yapıldığı ve yargılama sonunda Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/264 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,
Birlikte incelenen Dairemizin 2021/11090 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında; 09.06.2014 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeniyle 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 01.10.2014 tarihli ve 2014/19744 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 25.12.2014 tarihli eylemde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğunun bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07.11.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararı ile 237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedildiği ve Dairemizin 09.03.2023 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu,
Birlikte incelenen Dairemizin 2021/4582 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında; 10.11.2015 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeniyle 23.11.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/754 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ve Dairemizin 09.03.2023 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu,
Birlikte incelenen Dairemizin 2021/11090 Esas sayılı dosyasına konu 09.06.2014 eylemin, incelemeye konu 27.08.2012 tarihli eyleme ilişkin Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesi, 03.04.2014 tarihli ve 2012/1107 Esas, 2014/336 Karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlendiği,
Birlikte incelenen Dairemizin 2021/4582 Esas sayılı dosyasına konu 10.11.2015 eylemin, incelemeye konu 27.08.2012 tarihli eyleme ilişkin Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesi, 08.10.2015 tarihli ve 2015/579 Esas, 2015/677 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında işlendiği anlaşılmakla,
Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak, birlikte incelenen 09.06.2014 ve 10.11.2015 tarihli eylemlere ilişkin dava dosyalarının dosya içerisine getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/264 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye
uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.03.2023 tarihinde karar verildi.