YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18255
KARAR NO : 2023/1841
KARAR TARİHİ : 07.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Sanığın, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile aynı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, lehe hükümler ve hafifletici nedenlerin göz ardı edildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Güvenlik güçlerince suç tarihi olan 14.06.2014 tarihinde saat 14.00 sıralarında Altındağ ilçesi …. bey mahallesi 81 sokak içerisinde duvar dibinde beklemekte olan 3 erkek şahsın durumundan şüphelenerek bu şahısların bulunduğu yerde araştırma yaptıklarında duvarın içine gizlenmiş vaziyette şeffaf poşet içerisinde 7 adet sarı renk ve görünüm itibarıyla extacy, kilitli poşetler içerisinde 3 adet 5 gr ağırlığında hint keneviri bitkisi, 24 adet kilitli poşet içerisinde kokain olduğu düşünülen maddeler bulunduğu ve el konulduğu, suç eşyalarının incelemeye alındığı ve dosyada mevcut Ankara Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin raporu ile de, yakalanan maddelerin hint keneviri bitkisi ve kokain olduğu, ayrıca yakalanan haplarda MDMA etken maddesinin bulunduğu ve bu maddelerin uyuşturucu madde
kapsamında olduğunun belirlendiği, sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verildiği kararın denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce sanığa tebligat yapıldığı ve denetim programının uygulanmaya başlandığı, program dahilinde Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından yapılan kontrollerde idrarında esrar pozitifliğinin sürdüğünün saptandığı, bu şekilde uyuşturucu kullanan sanığın tedavi programına uyum göstermediğinin belirlendiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanık hakkında 14.06.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 21.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı ve 28.05.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;
1. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 14.06.2014 tarihli eylemi ile ilgili olarak aynı eylemden dolayı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve kesinleştiği, sanığın dava tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmaması karşısında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasından kurtulmaya yönelik, uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği gözetilmeden kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi,
2. Yukarıdaki (1) nolu bozma nedenine göre, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanıktan alınan örneklerde 04.12.2014 tarihli tahlil sonucuna göre sanığın esrar kullandığının tespit edilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 04.12.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.