YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18409
KARAR NO : 2023/1364
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.09.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 21.02.2012 tarihli ve 2011/692 Esas, 2012/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 21.03.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
C. Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 30.10.2012 tarihli ve 2012/539 Esas, 2012/1261 Karar sayılı kararı ile ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası 62 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 20.11.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
D. Sanığın denetim süresi içinde 12.08.2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.02.2016 tarihli ve 2015/698 Esas, 2016/111 Karar sayılı mahkûmiyet kararının ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 29.04.2016 tarihli ve 2016/220 Esas, 2016/399 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 02.05.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
İddia, savunma, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü ….. plakalı motosikletle Antalya’ya uyuşturucu madde getirileceği yönünde yapılan ihbar üzerine motosikletin Antalya girişinde durdurulduğu ve suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sonuç ve kanaatine varılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Koluk görevlilerince, temyiz dışı sanık …..’nın …… plakalı motosikleti kullanan başka bir erkek şahıs ile birlikte Burdur ilinden temin ettikleri esrar maddesini suç tarihi olan 21/08/2011 günü öğle saatlerinde Burdur-Antalya yolu güzergahını kullanarak nakledecekleri bilgisinin alınması üzerine; Burdur yolu Antalya girişinde durdurulan, sanık …’ın kullandığı motosikletin oturak kısmının altında bulunan bagaj bölümünde poşet içerisinde net 274,3 gr ve yolcu kısmında oturan …..’nın üzerinde kağıda sarılı net 0,6 gr gelen esrar ele geçirilmesi ve olayın oluş şekline göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin ticari amaçlı “uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması,
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 29.04.2016 tarihli ve 2016/220 Esas, 2016/399 Karar sayılı kararının, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.