Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/18707 E. 2023/2873 K. 30.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18707
KARAR NO : 2023/2873
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşılmaksızın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim sebebi kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığa verilen cezadan takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince takdiren 1 yıl 8 ay süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, söz konusu tedbire uymaması durumunda verilen cezanın aynen infaz edileceği hususunun sanığa ihtarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 09.02.2015 tarihli dilekçesi ile pişman olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
05.08.2013 günü Dörtyol İlçe Jandarma Komutanlığının yapmış olduğu çalışmalar sonucu şüpheli …’ın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği ve bunun üzerine şüpheli ….’ın alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını kabul ettiği, sanık hakkında bu soruşturma devam ederken; 03.11.2015 günü saat 19:15 sularında içende bulunduğu (31 YK …) plaka sayılı araç içerisinde kolluk kuvvetlerinin yapmış olduğu arama neticesinde siyah bir poşet içerisinde bulunan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın alınan ifadesinde bu uyuşturucu maddeyi kullanmak için aldığını beyan edip üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, her iki olaya ilişkin dosya birleştirilerek yürütülen tahkikat kapsamında, sanık …’ın 05.08.2013 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında soruşturma devam ederken sanığın 03.11.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı, alınan 04.11.2015 tarihli raporda da; sanığın uyuşturucu madde kullandığının mevcut olduğunun belirtildiği, böylelikle sanığın atılı suçu işlemekte ısrar ettiğinin değerlendirildiği ve kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;
1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,
2. Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtildiği şekilde;

a. Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,
b. Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,
c. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,
Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davasının açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/1142 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.03.2023 tarihinde karar verildi.