YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18842
KARAR NO : 2023/2243
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci , 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, verilen adli para cezasını kabul etmediği ve temyiz etmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde, sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde kullandığı belirlendiğinden, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşılmakla; sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmakla; erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, operasyon kapsamında yakalanan diğer sanıkların soyut beyanları dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan
yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,
Sanığın Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2014/4941 DS sayılı denetim dosyasında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi AMATEM’in 03.02.2015 tarihli raporunda uyuşturucu kullanımına devam etmesi nedeniyle tedaviye uyumsuz olduğunun bildirildiği anlaşıldığından bu eylemin müstakil bir suç olarak kabulü ile gereğinin takdir ve ifası için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesinde kanuna aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.