YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19057
KARAR NO : 2023/2446
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Şanlıurfa (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.04.2012 tarihli ve 2012/218 Esas, 2012/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 02.05.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.12.2013 tarihli ve 2013/1076 Esas, 2013/1277 Karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın infazının kaldığı yerden devamına karar verilmiştir. Kararın 02.01.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

4. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/1123 Esas, 2016/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay öncesinde de uyuşturucu madde kullandığı, olay tarihinde sanığın polisler tarafından yakalandığı, alınan bilirkişi raporunda ele geçen maddenin amfetamin ve MDMA etken maddesi içeren
uyuşturucu madde olduğu, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın adresine gerekli tebligatın çıkarılarak sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın herhangi bir yasal mazeret olmaksızın yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
16.12.2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın infazının kaldığı yerden devamına ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 22.01.2014 tarihli çağrı yazısını tebliğ aldıktan sonra 20.02.2014 tarihinde Müdürlüğe başvurduğu, hakkında düzenlenen denetim planı ile tedbirin bitiş tarihinin 25.04.2015 olarak belirlendiği ve 27.05.2015 tarihinde denetim dosyasının İNFAZEN kapatılarak Siverek İlamat ve İnfaz Bürosu’na gönderilmesine karşın Siverek İlamat ve İnfaz Bürosu’nun 04.08.2015 tarihli yazısı ile denetimli serbestlik dosyasının BİLA İNFAZ kapatıldığını belirterek dosyanın Mahkemeye gönderilmesi karşısında; sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazını tamamlayıp tamamlamadığı denetlenerek oluşan çelişki giderilmeden eksik araştırma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/1123 Esas, 2016/398 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.