YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19445
KARAR NO : 2023/3554
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2010 tarihli ve 2010/542 Esas, 2010/776 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasına ve 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
B. Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2010 tarihli ve 2010/542 Esas, 2010/776 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.10.2014 tarihli 2012/17519 Esas, 2014/10357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma kararı verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile … 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/987 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
D. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada … 54. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2016 tarih, 2015/405 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına ve verilen hapis cezasının 5237 Sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının( f) bendi gereği 5 ay süre ile kamuda çalıştırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii temyiz sebepleri; sanığın şizofreni hastası olduğu ve tedavi gördüğüne ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.03.2015 tarihinden tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip
tarihi olan 26.06.2015 tarihleri arasındaki durma süresi eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 54. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2016 tarih, 2015/405 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.