Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/19944 E. 2023/4484 K. 17.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19944
KARAR NO : 2023/4484
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/1033 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 19.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/645 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 02.12.2015 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, sanık savunması, … Kriminal Polis Lab. Müdürlüğünün 06.01.2014 tarihli uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ikametinde ve annesine ait araçta yapılan arama sonucunda, … Kriminal Polis Lab. Müdürlüğü uzmanlık raporuna göre uyuşturucu madde niteliğinde olan maddenin ele geçirildiği , sanığın suçlamayı kabul ettiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tutulmasına karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine ihlal ettiği, sanığın kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın ikametinde ve annesine ait araçta uyuşturucu madde bulunduğu ve bu uyuşturucu maddeleri üniversite öğrencilerine sattıkları istihbari bilgilerinin edinilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığınca arama izni verildiği ve sanığın ikametinde ve annesine ait araçta yapılan arama neticesinde ele geçen numuneler üzerinde yapılan kriminal inceleme sonucunda ele geçen maddelerin hint keneviri bitkisi parçaları, hint keneviri bitkisi tohumları ve Metilendioksimetamfetamın (MDMA) olduğunun tespit edildiği, 25.10.2013 tarihli suça konu olayda uyuşturucu maddenin bulunduruluş durumu, ele geçiriliş biçimi ve olayın oluş şekline göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin ticari amaçlı uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/645 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararının, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesi son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.