YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19957
KARAR NO : 2023/4227
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kazan Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/369 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 17.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle, cezasının iptal edilmesi için gereğinin yapılmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, olay tarihinde Kazan Merkez Belediye Pasajı istikametinde sanığın yanında bir başka şahısla beraber yürürken polisleri görerek kaçması üzerine yakalandığı ve yakalandığı çevrede yapılan araştırmada uyuşturucu maddenin bulunmuş olduğu, uzmanlık raporunda şahıstan yakalanan uyuşturucu madde olduğu, elde edilen uyuşturucunun miktar ve nevi itibariyle ticari amaçlı değerlendirilebilecek bir yönü bulunmadığı, sanığın böylece üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği ve hakkında hükmolunan tedavi tedbirine uymayarak tedavi tedbirinin sonuçsuz kalmasına sebep olduğu, sanık ikrarı, yakalama el koyma tutanakları, bilirkişi uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükmün 17.03.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine infaza verildiği ancak
denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeni ile evrakların iade edildiği, denetime uymadığı dikkate alınarak sanığın durumu yeniden değerlendirilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay tarihinde, sanığın kolluk görevlilerini gördükten sonra kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucu yakalandığı, sanığın yakalandığı ve çevrede yapılan kontrolde de araziye atılmış 26 adet eroin ele geçirilmesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin sayısı, niteliği ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.