YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20797
KARAR NO : 2023/4856
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/327 E., 2014/245 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. … 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2013/283 Esas, 2013/1632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, kararın 26.12.2013 tarihinde kesinleşmesi ile dosya denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada … 44. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.11.2014 tarihli, 2014/327 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
D. Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararı 27.03.2015 tarihinde kesinleşmesi yapılmış ise de sanığın 24.10.2016 tarihli dilekçesi ile dosya ele alınarak sanığın bildirdiği adrese tebligat gönderilmediğinden infazın durdurulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; bildirdiği adrese tebligatın yapılmadığını doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığını ve usul ve kanuna aykırı olarak kesinleşmenin yapıldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olarak mahkûmiyet tarihi olan 27.11.2014 ile temyiz inceleme tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarih, 2014/327 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.