YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21142
KARAR NO : 2021/7427
KARAR TARİHİ : 14.06.2021
Mahkeme : İSTANBUL 6. Çocuk Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi’nin 10/12/2013 tarih, 2012/959 esas ve 2013/674 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve kararın 20.01.2014 tarihinde usulune uygun kesinleştiği, söz konusu tedbirin infazının ihlali üzerine aynı mahkemenin 2014/266 eses sayılı dosyasında 28/04/2014 tarihli tensip zaptının hazırlandığı, yapılan yargılama neticesinde İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi’nin 18/12/2014 tarih, 2014/266 esas ve 2014/821 sayılı kararı ile önceki tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın devamına karar verildiği ve kararın 01.04.2015 tarihinde usulune uygun kesinleştiği, söz konusu tedbirin infazının ihlali üzerine aynı mahkemenin 2015/391 esas sayılı dosyasında 11/09/2015 tarihli tensip zaptının hazırlandığı anlaşılmakla tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kapsamında geçen süreler de dikkate alındığında 7 yıl 12 aylık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la değişik TCK’nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.