YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21441
KARAR NO : 2023/5650
KARAR TARİHİ : 15.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/101 E., 2016/142 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 35 inci maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası,191 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/165 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 05.06.2015 tarihinde itirazın reddi ile kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde 08.12.2015 tarihinde işlediği “tutuklu ve hükümlünün kaçması” suçundan Araklı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.01.2016 tarihli ve 2015/443 Esas, 2016/37 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 19.02.2016 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; tarafına verilen 5 ay hapis cezasının temyize gönderilmesine ilişkindir.
Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; usûl ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, sanığın olay tarihinde … isimli şahsı öldürmeye teşebbüs etmesi nedeniyle yapılan soruşturma sırasında yakalandıktan sonda alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını kendisi ikrar ettiği ve aldırılan … Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının raporu ile de uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu anlaşılmış olup, mahkûmiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, sanığın 5 yıllık deneme süresi içinde suç işlediği ve bu kararın kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği için bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun’un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere;
Sanığın erteleme süresi zarfında;
a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,
b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,
c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,
Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği “tutuklu ve hükümlünün kaçması” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden
hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.