YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21919
KARAR NO : 2023/5761
KARAR TARİHİ : 20.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/43 E., 2016/241 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci ila dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.12.2011 tarihli ve 2010/3767 Esas, 2011/2243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 07.03.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.02.2013 tarihli ve 2010/3767 Esas, 2011/2243 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 15.03.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
4. Sanığın denetim süresi içinde 05.11.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2015 tarihli ve 2014/383 Esas, 2015/349 Karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 31.12.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)
Sanığın uyuşturucu madde kullanmak üzere bulundurduğu, aracında bu maddenin bulunduğu ve bu madde üzerinde yapılan inceleme neticesinde uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15.03.2013 tarihinde kesinleşmesinden itibaren 5 yıllık denetim süresi için de Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince 2014/383 Esas, 2015/349 Karar sayılı dosyadaki suçu 05.11.2013 tarihinde işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkraları uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilerek denetim süresi içerisinde kasten yeniden suç işlenmesi halinde verilen hükmün açıklanacağı hususunun sanığa ihtar edildiği, denetim süresi içerisinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle hükmün açıklandığı anlaşılmakla;
“Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri” uygulanmasına ilişkin kararın bir güvenlik tedbiri olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca durma kararı niteliğinde olup nihai hüküm niteliğinde olmadığı, ancak tedbirin gereklerine uyulmaması üzerine yargılamaya devam edilerek cezaya hükmolunması hâllerinde sanık hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, şartları oluşmadan hükmün açıklanması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.