YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22217
KARAR NO : 2021/8709
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

Mahkeme : … 13. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebliğ yapılabilmesi için, kendisine tebligat yapılacak kimse veya belirtilen maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim etmesi ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiğinden,
Sanık …’nın yokluğunda verilen hükmün, Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca sanığın son bildirdiği adrese yapılan tebliğ evrakında, keyfiyetin haber verildiği kişinin komşu, kapıcı ya da yöneticiden hangisi olduğunun (isimden imtina etmiş olsa dahi daire numarası vs gibi ayırt edici hiçbir özelliğin) hususunun belirtilmediği, bu yönüyle 28.07.2015 ve 21.09.2015 tarihlerinde yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu, ayrıca mahkeme tarafından sonradan mernis adresi olduğu bildirilerek 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın da usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından bu nedenle ek karar hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin 03.11.2016 tarihli temyiz istemi öğrenme üzerine ve süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın ve temyiz dışı suça sürüklenen Melih’in hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasındaki beyanlarından sanığın çocuğa çakmak gazı sattığı sabit olmasına karşın, suça konu çakmak gazı suç tarihinden sonra 18.10.2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 34. maddesiyle 5898 sayılı Uçucu Maddelerin Zararlarından İnsan Sağlığının Korunmasına Dair Kanunun 1. maddesi kapsamına alındığından CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine yasal olmayan gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.