Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/5788 E. 2020/3424 K. 15.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5788
KARAR NO : 2020/3424
KARAR TARİHİ : 15.09.2020

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a) Mahkumiyet; Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03/07/2018 tarihli 2018/259 esas ve 2018/303 karar sayılı kararı
b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 25/01/2019 tarih, 2018/4073 esas ve 2019/66 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
1-Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; yol kontrollerinde sanığın bulunduğu otobüsü durduran kolluk görevlilerinin kimlik kontrolü sırasında hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan kayıt bulunduğu tespit edilen sanığın üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulduğu esnada otobüs görevlisinin sanığa ait montu getirmesi üzerine montun kol kısmından uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 2559 sayılı PVSK’nın 9. maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte “önleme araması kararı” veya CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış “adli arama kararı” ya da “yazılı arama emri” bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre; Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/573 esas, 2016/96 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçu olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında
yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.