Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/6573 E. 2020/4883 K. 05.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6573
KARAR NO : 2020/4883
KARAR TARİHİ : 05.10.2020

Mahkeme : Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin06/12/2018 tarih, 2018/381 esas ve 2018/634 sayılı kararı
2.İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19/03/2019 tarih, 2019/280 esas ve 2019/454 sayılı kararı

Teblğmamede … sanık olarak gösterilmiş ise de hakkındaki hükmün temyiz edilmediği anlaşılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz nedenlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin eleştirili kararı aşağıda belirtilenler dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca reddine ancak;
1-)Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca 24 eşit taksitte tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2-) Hükümden sonra TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-)Sanık hakkında hükmolunan cezadan, 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi gereğince gözaltında geçen sürelerin mahsup edilmesine karar verilmemiş olması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK’nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1-)Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “…tamamının tahsil edileceği,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
2-) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde“ … hususlar ” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler ” ibaresinin yazılması,
3-)Hüküm fıkrasının mahsuba ilişkin kısmında “…tutuklulukta” ibaresinden önce gelmek üzere “gözaltında ve” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle CMK’nın 303. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.