YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12562
KARAR NO : 2023/1986
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/159 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2020/1218 Esas, 2021/203 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “İstinaf Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesi hükmünden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılmasına dair hüküm fıkrasının çıkarılmasına duruşma açmadan karar vermesi” nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Dosyada sanık olması gereken…’ın tanık olmasının usulî bir hata olduğuna,
3. Arama kararı beklenmeksizin arama yapıldığına,
4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İstihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takipte, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan… ve …ın sanığın sevk ve idaresinde olan araçta bulundukları, aracın bir sitenin otoparkına girdiği, müdahale sırasında sanık ile …ın yere eroin attıkları, …’da suç unsurunun bulunmadığı, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden araçta yapılan aramada ayrıca eroin ele geçirildiği anlaşılan olayda;
… ve …ın aşamalarda birbirleriyle tutarlı beyanlarda bulunmaları karşısında çelişkili sanık savunmasına itibar edilmediği, … ve …ın ayrı ayrı para vererek sanıktan uyuşturucu madde satın aldıkları, bu nedenle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmemesi ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uygulanırken 7242 sayılı Kanun’un gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 tarihli, 2020 (Kapatılan) 14-248 Esas ve 2022/359 Karar sayılı kararı doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesinin, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip “…’da uyuşturucu madde ele geçmediği ve…’ın sanıktan satın alarak kullandığı kabul edilen maddenin uyuşturucu madde olduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığı” gerekçesiyle…’a uyuşturucu madde satma eylemi yönünden
suçun maddi unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde…’a uyuşturucu madde satma eylemi sabit görülmeyerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasına karar verebileceği kanaati ile Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ile …ın ellerinde bulunan uyuşturucu maddeyi yere atmaları ve araçta ele geçen uyuşturucu maddenin Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden ele geçirilmesi karşısında aramanın hukuka uygun olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2020/1218 Esas, 2021/203 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.