YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12857
KARAR NO : 2023/1678
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz
istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/152 Esas, 2020/172 Karar sayılı kararı ile İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/102 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/102 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.
B. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/161 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 21 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 09.01.2020 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanığın 07.02.2020 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle sonuç olarak 21 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca adli para cezası yönünden fazla cezaya hükmolunması nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
İlişkindir.
B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Maddi gerçeğin araştırılmadığına, meram anlatma ilkesinin ihlal edildiğine,
2. 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesine uygun şekilde delillerin tartışılmadığına,
3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,
4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
5. Her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Görevin ifası kapsamında uyuşturucu madde sattığı duyumu alınan sanığın 09.01.2020 tarihinde, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen Ümit’le buluştuğu, camiye 113 metre yürüme mesafesinde birbirlerine birşey alıp verirken görüldükleri, ayrılacakları sırada yapılan müdahale sırasında sanığın kaçtığı, Ümit’in ise sentetik kannabinoid ile yakalandığı, aynı gün sanığın ikametinde yapılan arama sonucu 2410 gram
sentetik kannabinoid ve 163 adet MDMA ihtiva eden hap ele geçirildiği; 07.02.2020 tarihinde ise sanığın üzerinde 19,5 gram sentetik kannabinoid ile yakalandığı olaylarda;
09.01.2020 tarihli olayda, tutanak tanıklarının sanık ile Ümit arasındaki uyuşturucu madde ve para alışverişini gördüklerine dair beyanları, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddenin nevi, miktarı ve çeşitliliği dikkate alınarak suçun sübuta erdiği; 07.02.2020 tarihli olayda, suça konu madde miktarı ve maddenin ayrı ayrı paketlenmemesi karşısında sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğu yönündeki savunmasına itibar edilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, 09.01.2020 tarihli olaydan sonra iddianame düzenlenmesi ile hukuki kesinti oluşmamış ise de aynı tarihte sanığın ikametinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi nedeniyle fiili kesintinin oluştuğu, 07.02.2020 tarihinde sanığın yenilenen kast ile hareket ederek uyuşturucu madde temin ettiği, bu suretle sanığın eylemlerinin iki ayrı suç oluşturduğu, aleyhe istinaf talebi bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli olay yönünden suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, bu olay yönünden sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 09.01.2020 tarihli olayda sanığın Ümit’e uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde ticareti amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu sabit ise de; İlk Derece Mahkemesince 07.02.2020 tarihli olayda sanıkta ele geçen madde miktarı ve maddenin ayrı ayrı paketlenmemiş olması karşısında sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna ilişkin savunmasına itibar edildiği belirtilmesine rağmen bu olay nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca hüküm kurulmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığı ve İlk Derece Mahkemesince açıkça hüküm kurulmadığı ve buna ilişkin istinaf talebinde de bulunulmadığı gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesince bu olay yönünden de hüküm kurulduğu kabul edilerek her iki olay için değerlendirme yapılarak iki ayrı hüküm kurulması,
C. Kabul ve uygulamaya göre ise; İlk Derece Mahkemesi ile İstinaf Mahkemesi hükümlerinden önce 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18/03/2021 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.