YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14018
KARAR NO : 2023/1247
KARAR TARİHİ : 20.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/251 Esas, 2020/216 Karar sayılı kararı ile Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/251 Esas sayılı dosyası ile arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/162 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.
B. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/162 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.8200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/467 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,
2. Kararın usul ve yasaya aykırı aykırı olduğuna,
3. Hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,
4. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilemediğine,
5. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Yapılan fiziki takip üzerine;
29.12.2019 tarihinde sanığın, tanık …’e suça konu uyuşturucu maddeyi verdiği, akabinde tanık …’in suça konu metamfetamin maddesi ile yakalandığı ve müdafiili kolluk beyanında sanıktan aldığını ifade ederek sanığı teşhis ettiği, sanık ile tanığın birbirlerine birşey alıp verdiklerinin aracın sürücüsü …’in de görgüsünün bulunduğu, sanık … ile … arasında uyuşturucu ticaretinden önce arama ve mesaj kayıtlarının mevcut olmasının da bu hususu destekler nitelikte olduğu,
19.01.2020 tarihinde sanığın, tanık …’ın da bulunduğu araca bindiği, bir süre sonra indiği, …’ın suça konu metamfetamin maddesi ile yakalandığı ve müdafiili kolluk beyanında sanıktan aldığını ifade ederek sanığı teşhis ettiği, tanık Yunus …’nin de emniyette bu hususu destekler nitelikte beyanda bulunduğu,
Bu suretle sanığın, tanıklar … ve …’a ayrı ayrı suça konu metamfetamin maddesi satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlediği, zincirleme biçimde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın 29.12.2019 tarihli eyleminden 11.06.2020 tarihli, 19.01.2020 tarihli eyleminden ise 04.09.2020 tarihli iddianame ile kamu davası açılarak sanığın ayrı ayrı iki kez uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması talep edildiği ve yapılan yargılama sürecinde her iki kovuşturma dosyasının birleştirilmiş olduğu, sanığa her iki iddianamenin kovuşturma safahatında ayrı ayrı okunmak suretiyle savunmasının tespit edildikten sonra hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca
zincirleme suç hükümleri uygulandığı anlaşılmakla; Tebliğnamenin sanığa ek savunma hakkı tanınmamak sureti ile savunma hakkının kısıtlandığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Tüm dosya kapsamına göre, hakkında yakalama emri bulunan sanığın 25.07.2020 tarihinde yakalandığı, yapılan üst aramasında eşofmanın sol cebinden sigara paketi jelatinine sarılı uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden kokain maddesi olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, sanığın üzerinde ele geçirilen maddenin temyiz incelemesine konu, kovuşturmalara konu edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında belirtilen uyuşturucu maddeye ilişkin soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılarak dava açılmış ve derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın bu dosya içine konulması, daha sonra delillerin birlikte değerlendirilerek, bu fiillerin tek suç, ayrı ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/467 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.