YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15772
KARAR NO : 2023/1906
KARAR TARİHİ : 07.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer
verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2021/1183 Esas, 2021/1271 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair tek bir somut delilin dahi bulunmadığına,
2. Arama kararı alınmadan sanığın üstünün arandığına, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,
3. Tanık O.’ın kolluk ifadesinin müdafii olmaksızın alındığına, ayrıca aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna,
4. Tanık O.’ın üzerinde ele geçen maddenin uyuşturucu olmadığının tespit edildiğine,
5. Sanığın kullanıcı olduğuna, üzerinde ele geçen uyuşturucu madde nedeniyle de hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık O. arasında uyuşturucu madde alışverişinin kolluk görevlilerince görüldüğü, sanığın kaba üst aramasında 8 parça uyuşturucu madde ele geçirildiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tanık O.’da ele geçirilenin kağıt parçası olduğu ve üzerinde uyuşturucu kalıntısı bulunmadığı; dolayısıyla sanığın tanığa uyuşturucu madde satmadığı, ancak sanığın üzerinde ele geçen 8 fişek halindeki uyuşturucu maddeyi kullanma dışı maksatla bulundurduğu belirtilip, adli para cezasının taksitlendirilmemesi ve şahit numunenin müsaderesi konusunda uygulanan kanun maddesinin yanlış yazılması ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın kaba üst araması yapıldıktan sonra üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen teslim ettiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2021/1183 Esas, 2021/1271 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.