YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16153
KARAR NO : 2023/2595
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/310 Esas, 2020/347 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/1253 Esas, 2021/438 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile; 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kesin delil bulunmadığına,
2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından, araç ve telefon numarası içerir istihbari bilgi edinilmesi üzerine yapılan çalışmada, annesi ile birlikte araca binen sanığın bir süre sonra araçtan inerek iki kişi ile buluştuğu, cebinden çıkarmış olduğu bir şeyi bölerek bu şahıslara verdiği ve şahıslardan para aldığı ve araçla ayrıldığı, şahısların yanına gidildiğinde üzerlerinden eroin içeren madde ele geçirildiği, takip sonucu yakalanan sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramada da aynı tür uyuşturucu madde ele geçirildiği; ihbar, görevlilerin suçüstü yaptığı yakalamalar, tanıkların beyanları, sanığın ikrarı, uyuşturucu maddenin tür ve niteliği, evde ele geçen hassas terazi bütün halinde değerlendirilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine kanaat getirildiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Duruşma açılarak yapılan incelemede; dinlenen tanık ve yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda uyuşturucu madde satışının gerçekleştiği yerin okula 82 metre mesafede olduğunun tespit edildiği ve 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki nitelikli hallerin gerçekleşmesi nedeniyle alt sınırdan sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdiri ve hukuki vasfın tayinine ilişkin hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/1253 Esas, 2021/438 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2023 tarihinde karar verildi.