Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/16177 E. 2023/2814 K. 29.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16177
KARAR NO : 2023/2814
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/827 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

A. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Tanık …’nın ifadesinin baskı altında alındığını belirtmesine rağmen bu hususun ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesince değerlendirilmemesine,

C. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İhbar ve istihbari bilgi üzerine yakalanan sanığın yakalama sırasında yere attığı maddeler ile ikamet aramasında ve ikametinin bitişiğinde bulunan barakanın kenar kısmında dıştan görünür vaziyette olması sebebiyle ele geçen maddelerin incelenmesinde sentetik kannabinoid ve esrar olduğunun tespit edildiği,
ayrıca ikamette ele geçen terazinin incelenmesinde metamfetamin kalıntısı bulunduğunun tespit edildiği olayda;

Sanığın ikametinde ve üzerinde farklı türlerde uyuşturucu madde ele geçirilmesi, ikametinde ele geçen terazi üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunması, ikametinde uyuşturucu madde fişeklemede kullanılan şeffaf kilitli poşet ile yaprakları yırtılmış çizgili defter bulunması, telefonunda uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair mesajların tespit edilmesi, söz konusu mesajları atan tanık …’nın mesajları sanıktan uyuşturucu madde almak için attığını beyan etmesi, uyuşturucu maddeleri kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan eden sanığın tahlillerinde uyuşturucu madde bulunmaması, sanığın gelirinin ele geçen uyuşturucu maddenin değeri ile orantısız olması bir arada değerlendirilerek suça konu uyuşturucu maddelerin ticari amaçla bulundurulduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar ilk derece mahkemesince kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçirilemeyen tanığın beyanı hükme esas kabul edilmiş ise de tanık beyanı olmasa dahi uyuşturucu maddelerin sanığın polisten kaçarken attığı yerde barakanın kenar kısmında ve ikamette olacak şekilde farklı yerlerde ve dağınık halde ele geçirilmesinin, ele geçen sentetik kannabinoid miktarının sübut için yeterli delil niteliğinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler; tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) harfi ile gösterilen bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/827 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “…geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.