YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16249
KARAR NO : 2023/1989
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2020/97 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/1013 Esas, 2021/836 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Tanık dinletme ve kamera kayıtlarının araştırılmasına ilişkin talepleri kabul edilmeyerek haksız yere mahkûmiyet hükmü verildiğine,
B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Sanık tarafından olay günü yanında olduğu belirtilen tanık …’nın dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Hakkında istihbari bilgi bulunan sanığın, iletişimin tespiti tedbiri ve fiziki takip sonucunda, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan … ile buluştuğunun tespit edildiği, …’un kağıt para benzeri birşeyi sanığa verdiğinin ve sanığın yanından ayrılmadan önce elindeki birşeyi cebine koyduğunun gözlemlendiği, …’tan 2 paket sentetik kannabinoid ele geçirildiği olayda:
Tape kayıtları, fiziki takip tutanağı, tanık beyanları ile olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağının birbiriyle uyumlu olduğu, fiziki takipte olayın açık ve net olarak görüldüğü, sanığın olay günü yanında olduğunu belirttiği Vahap …’dan tape kaydında, fiziki takip tutanağında ve dosya bütününde bahsedilmediği anlaşıldığından sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, tanık delilinin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “28.11.2019” yerine “30.11.2019” olarak hatalı yazıldığı,
C. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,
D. İlk Derece Mahkemesi ve istinaf mahkemesi hükmünden önce 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediği,
Değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B), (C), (D) harfleri ile gösterilen bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/1013 Esas, 2021/836 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “28.11.2019” olarak yazılması,
B. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından “adli para cezasının ödenmemesi durumunda 18.06.2014 tarihinde kabul edilip, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre işlem yapılacağının” ibaresinin çıkarılarak yerine “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,
C. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafta “…iptal edilen hususlar” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.