YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16439
KARAR NO : 2023/1021
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. madde ile görevli)’nin, 26.02.2008 tarihli ve 2007/342 Esas, 2008/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Anılan kararın sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarihli ve 2019/1724 Esas, 2019/4595 Karar sayılı kararı ile;

”1- Sanık … hakkındaki bozma nedenine göre, 5237 sayılı Kanun’un 192. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3- 5237 sayılı Kanun’un 5 inci ve 53 üncü maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1 inci maddesi hükmü uyarınca sanık hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119 uncu maddesinin uygulanmasına olanak bulunmadığının gözetilmemesi,” hususları hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
C. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığını gösteren somut delil bulunmadığına,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde, sanığın …… plakalı ticari araç ile İstanbul’dan yüklü miktarda uyuşturucu madde almaya gittiği, birkaç saat sonra geri döneceği ve aynı zamanda …..’de de uyuşturucu madde sattığı yönünde yapılan ihbar üzerine, bahse konu aracın …..’de polis tarafından durdurulduğu, araç içerisinde sanığın, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık …’ın ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık …’in bulunduğu, aracın şoför koltuğunun üzerinde açık vaziyette 5 adet uyuşturucu hap ve esrar, şoför koltuğunun altında MDMA etken maddesi içeren 93 adet tablet ve aracın bagaj kısmında esrar ele geçirildiği, temyiz dışı sanık …’ın kolluk ifadesinde aracın bagajında çıkan uyuşturucuyu sanıktan satın aldığını belirttiği, temyiz dışı sanık …, uyuşturucudan haberinin olmadığını, sanık …’ın İstanbul’da bir şahısla konuştuğunu, bu kişinin…’a bir poşet uzattığını, sanık …’ın da karşılığında para verdiğini beyan ettiği, sanık …’ın ise araçta ele geçirilen MDMA etken maddesi içeren 93 adet tabletin kendisine ait olduğunu, araçtaki diğer şahısların uyuşturucudan haberlerinin olmadığını belirttiği, tabletlerin satışa hazır vaziyette olduğu da dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine; sanığın temyiz dışı sanık …’ın yakalanmasına yardımcı olduğu, ….’ın üzerinde kullanım sınırında uyuşturucu madde ele geçirildiği, …’ın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturması nedeniyle sanık … hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve delillerin değerlendirilmesi ile hukuki nitelendirmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.