YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16730
KARAR NO : 2023/5063
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
T U T U K L U
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1452 E., 2021/1487 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/124 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1452 Esas, 2021/1487 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz isteminin yerinde görülmemesi nedeniyle esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgi edinilmesi üzerine olay tarihinde evinde yapılan aramada 22 parça halinde toplam daralı ağırlığı 98,7 gram olup uzmanlık raporuna göre net eroin miktarı % 22 oranında olmak üzere 17,842 gram eroin ile uyuşturucu maddeler kapsamında değerlendirilemeyen kafein ve parasetamol içeren maddenin, 4 parça halinde toplam daralı ağırlığı 13,5 gram gelen sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINICA etken maddesini içeren maddenin, 10 adet gabapentin etken maddesini içeren ve 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında değerlendirilen tabletin, kolluk görevlilerince ecstasy olduğu değerlendirilen fakat uzmanlık
raporuna göre uyuşturucu madde içermeyen 6 adet hapın ve uyuşturucu madde paketlemekte kullanıldığı değerlendirilen 2 adet makasın ele geçirildiği, sanığın savunmasında uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, bunları kullanmak amacıyla ucuz bulduğu için biraz fazla aldığını beyan ettiği olayda; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen bilgi üzerine evinde yapılan aramada miktar itibariyle kişisel kullanım sınırlarının üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması nedeniyle sanığın savunmasının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde sanığın adli sicil kaydında görünen ve yerel Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi gereğince birinci kez mükerrerliğe esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/846 Esas, 2017/897 Karar sayılı ilamı ile esasında sanığın ikinci kez mükerrer olmasına rağmen, sanık hakkında birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verilmesi hususu eleştirilip, Adli Emanetin 2021/285 sırasında kayıtlı 2 adet makasın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsadere edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, madde fıkrası belirtilmeksizin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesine göre müsadere edilmesi ile Adli Emanetin 2021/1703 sırasında kayıtlı maddelerin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsadere edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, madde fıkrası belirtilmeksizin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesine göre müsadere edilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
UYAP üzerinden yapılan araştırmada, tekerrüre esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/846 Esas ve 2017/897 Karar sayılı ilamının eski hale getirme talebi nedeni ile yeniden görülerek 31.10.2022 tarihinde kesinleştirildiğinin ve inceleme konusu olayın suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınamayacak olması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ikinci paragrafında yer alan “Sanığın sabıka kaydında görünen ve yerel Mahkemece de TCK’nın 58. maddesi gereğince birinci kez mükerrirliğe esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/846 esas, 2017/897 karar sayılı ilamı ile esasında sanığın ikinci kez mükerrer olmasına rağmen, sanık hakkında birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verilmesi suretiyle sanığın şartlı tahliyeden faydalanmasına imkan sağlanması, aleyhe istinaf bulunmadığından davanın yeniden görülme sebebi sayılmamıştır.” biçimindeki eleştirinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/846 Esas, 2017/897 Karar sayılı ilamıyla ilgili olarak sanığın eski hale getirme talebi nedeni ile Mahkemece 23.09.2021 tarihinde verilen ek kararla dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi ile netice olarak … Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli, 2022/2154 Esas ve 2022/2869 Karar sayılı kararı ile kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek tekerrüre esas alınan ilamın 31.10.2022 tarihinde kesinleşmesi nedeni ile inceleme konusu olayın suç tarihi itibariyle söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacak olması, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/50 Esas ve 2018/266 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas bulunması karşısında; söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1452 Esas, 2021/1487 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasından tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin sekizinci bölümünün çıkartılarak yerine “Tekerrür oluşturan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/50 Esas ve 2018/266 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun’un 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen 5 ay hapis cezası nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altı ve yedinci fıkraları uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.