YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16960
KARAR NO : 2023/6384
KARAR TARİHİ : 12.07.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/994 E., 2021/1173 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/55 Esas, 2021/174 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/994 Esas, 2021/1173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmamasının aleyhe istinaf bulunmadığı gerekçesiyle eleştirilip, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Savunmada belirtilen hususların gözetilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
07.11.2020 günü saat 16.35 sıralarında devriye görevini ifa eden görevlilerin okul bahçesi içinde sanık … ve temyiz dışı sanık …’in oturduklarını görerek yanlarına yaklaştıkları sırada, sanık …’ın
görevlileri fark ettiği ve ters istikamete doğru ilerleyerek elindeki bir cismi yere atarak uzaklaşmaya çalıştığının görülmesi üzerine yakalandığı, sanığın yere attığı 1 adet siyah poşet içindeki şeffaf poşette satışa hazır halde 40 adet defter kağıdına sarılı toplam daralı ağırlığı 2,60 gram olan eroin ve sanığın kaba üst aramasında kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan 1 adet suboxone hap ele geçirilen somut olayda, sanığın kolluk aşamasındaki müdafi huzurundaki beyanında, temyiz dışı sanık … ile konuştuğu sırada görevlerinin geldiğini, paniklemesi sonucu elindeki uyuşturucu madde paketini yere attığını, poşet
içindeki eroinin kendisine ait olduğunu ve kullanmak için bulundurduğunu beyan ettiği halde aşamalardaki beyanlarında ele geçirilen eroinin temyiz dışı sanık …’e ait olduğu, olay günü içinden seçmek amacıyla poşeti eline aldığı sırada görevlilerce fark edilmesi sonucu yere attığına dair atfı cürum mahiyetindeki savunmasına itibar edilmeyerek, sanığın görevlileri görmesi üzerine kaçmaya çalıştığı sırada elindeki poşeti yere attığının sabit oluşu, temyiz dışı sanık …’in aşamalardaki değişmeyen anlatımı, eroinin ele geçiriliş şekli, 40 adet satışa hazır paketler halinde birbirine yakın gramajlarda günlük kullanım sınırının üzerinde olması, olay tutanağı, ele geçirilen eroinin %18 saflık oranında olmak üzere net 0,45 gram olduğuna dair uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre uyuşturucu madde satışı yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması aleyhe istinaf bulunmadığı gerekçesiyle eleştirilip, bu husus dışında hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delilerin değerlendirilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,
C. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) ve (C) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/994 Esas, 2021/1173 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına”, ibarelerinin eklenmesi,
B. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “…tahsil edileceğinin” ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibarelerinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.07.2023 tarihinde karar verildi.