Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/17446 E. 2023/5926 K. 22.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17446
KARAR NO : 2023/5926
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : 17.05.2021
EK KARAR TARİHİ : 01.07.2021
ASIL VE EK KARAR SAYISI : 2021/876 E., 2021/1211 K.
SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma
2. İzinsiz kenevir ekme
SUÇ TARİHLERİ : 20.02.2020, 01.06.2020
HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurusunun esastan reddi (her iki suç yönünden)
2. Temyiz isteminin reddi (kenevir ekme suçu yönünden)
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz

edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/363 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/1211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/1211 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık aşamalarındaki savunmalarında, 20.02.2020 tarihinde ikametinde yapılan arama neticesinde bulunan 160,3 gram ağırlığında kenevir bitkisi ile net 33,3 gram ağırlığında kenevir tohumunun kendisine ait olduğunu, kullanmak amacı ile bulundurduğunu ve bu esrarı da daha önce yine evin önüne ekmiş olduğu 7 kök kenevirden elde ettiğini, 01.06.2020 tarihinde yapılan aramada ikametin bahçesinde toprağa ekili vaziyette 5 kök, ikametin üst kısmında toprağa ekili vaziyette 8 kök dişi hint keneviri bitkisi ile kenevir tohumlarının kendisine ait olduğunu, 2.488 kök kenevirin kendisine ait olmadığını, yakalanmadan bir hafta on gün kadar önce 2.488 kök kenevirin ekili olduğu alanı tesadüfen gördüğünü ve burayı iki kez kontrol ettiğini, bu alandan 15 kök kenevir aldığını, iki adetinin kırıldığını, diğerlerini ekmiş olduğunu savunmakta ise de, uygulanan teknik araçlarla izleme tedbiri kapsamında, 2.488 kök kenevir bitkisinin ekili olduğu ve bakımlarının da yapıldığı anlaşılan alana sanığın 31.05.2020 günü saat 16:49’da ve 01.06.2020 günü saat 05:50’de kenevirlerin ekili olduğu alana geldiğinin tespit edilmiş olması, her ne kadar görüntülerde sanığın doğrudan alanın bakımını yaptığına ilişkin görüntü bulunmamakta ise de, sanığın savunduğu gibi 15 kök keneviri topraktan kökü ile aldığına dair görüntü de bulunmadığı ancak sanığın savunmasında belirttiği gibi alandan 15 kök kenevir bitkisini alıp kendi evinin bahçesine ektiğinin kabulü halinde de bu alana ekilen kenevirlerin sanığa ait olmadığının kanıtı olarak değerlendirilemeyeceği, görüntülerin izlenmesinde sanığın her iki seferde de elinde bakım yapmaya elverişli kazma ve kürek ile alanda bulunması, alanda bulunduğu süre içerisinde savunmasının aksine herhangi bir tedirginlik yaşamaması, aksine alanda telefon ile konuştuğu, muhtemelen çalıştığına delalet edecek şekilde terini sildiği, görüntülerden sanığın hint kenevirlerinin ekili olduğu alanda oldukça rahat gezindiği, rahat tavırlar sergilediği, üzerinde çizgili tişört bulunduğu görüntüsünde ayrılırken elindeki aleti alanın açık kapı şeklinde değerlendirilebilecek yerde görüntülere göre çıkışta sol
tarafta otların içerisine atar şekilde bıraktığı, ertesi gün üzerinde bu kez mont olduğu halde geldiğinde buradan bir şey aldığının görüldüğü, ilk görüntüde elinde kazma ya da girebi olduğu halde alanın içerisinde gezinirken telefonla konuştuğu, bir başka görüntüde alanın ortasında yine elinde girebi olduğu halde başını muhtemelen başındaki teri kolu ile sildiğinin görülmesi, sanığın da görüntülerde otların içerisine bıraktığı şeyin girebi olduğunu ancak giderken girebiyi buradan aldığının, ertesi gün buradan aldığı şeyin çapa olduğu yönündeki beyanları itibariyle kenevir ekili alana ve alanda bulunan aletlere sanığın hakimiyeti ve teknik izleme boyunca sanık dışında buraya başka gelen kimsenin olmaması, sanığın evinde ilk yapılan aramada kubar esrar maddesi ile kenevir tohumları bulunması ve bunlara el konulmasından sonra ikinci yapılan aramada da yine kenevir tohumları bulunması dikkate alındığında sanığın 2.488 kök kenevir ile ilgisi bulunmadığı yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, 20.02.2020 tarihinde ikametinde yapılan aramada esrar maddesi dışında kenevir tohumlarının ele geçirilmesi, 01.06.2020 tarihinde sanığın ikametinin bahçesinde ve ikametinin üst kısmında toprağa ekili vaziyette 13 kök kenevir bitkisi ile kenevir tohumlarının ele geçirilmesi hususları nazara alındığında 2.488 kök kenevir bitkisinin ekiminin sanık tarafından yapıldığının ve sanığa ait olduğunun, bununla birlikte bakımı yapılmış ve toplam 2.503 kök kenevirden, olgunlaştığında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan fazla olması karşısında sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yaptığının kabulü gerektiği; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçu yönünden 01.06.2020 tarihinde ikametinin bahçesinde ve ormanlık alanda toplam 2.503 kök kenevir bitkisi ele geçirilmesi ile toplam 2.503 kök kenevirden, olgunlaştığında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan fazla olması karşısında sanığın 20.02.2020 tarihinde ikametinde ele geçirilen net 160,3 gram ağırlığında keneviri ticari amaçla bulundurduğunun ve ticari amaçla esrar maddesi bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü gerektiği kanaati ile sanığın uyuşturucu maddeyi başkasına vermek, temin etmek veya satmak amacıyla bulundurmak suretiyle uyuşturucu ticareti suçunu işlediği sabit görülmekle, sabit görülen eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılmasına ayrıca esrar elde etmek amacı ile hint keneviri ekimi yapmak ve yetiştirmek suretiyle sabit görülen eylemine uyan 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, ele geçen dikili hint keneviri sayısı ve bundan elde edilebilecek esrar miktarı dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hususunda yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. “Kenevir Ekme” Suçu Yönünden Kurulan Hüküm Yönünden:
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B.”Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma” Suçu Yönünden Kurulan Hüküm Yönünden:
01.06.2020 tarihinde sanığa ait çok sayıda dikili kenevir bitkisi ele geçirilmiş olmasının olay öncesi olan 20.02.2020 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen kişisel kullanım sınırında esrarı kullanma amacı dışında bulundurduğuna delil teşkil edemeyeceği, sanığın savunmasının aksine söz konusu esrarı kullanma amacı dışında bulundurduğuna yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması yerine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. “Kenevir Ekme” Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteğinin İncelenmesi:
Gerekçe bölümünün ”A” bendinde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/1211 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B.”Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma” Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesi:
Gerekçe bölümünün “B” bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/876

Esas, 2021/1211 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Her ne kadar İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında verilen toplam ceza miktarı gözetilerek sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiş ise de; sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca izinsiz kenevir ekme suçundan … Sulh Ceza Hakimliği’nin 02.06.2020 tarih 2020/203 sorgu nolu kararıyla tutuklandığı, sanık hakkında ayrıca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilmiş bir tutuklama kararı olmadığı, izinsiz kenevir ekme suçundan … 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.12.2020 tarihli ve 2020/363 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının süresi dikkate alınarak kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu kararın 17.05.2021 tarihinde kesinleştiği, Dairemizce izinsiz kenevir ekme suçu yönünden esasa ilişkin bir temyiz incelemesi yapılmadığı, bu nedenle sanığın izinsiz kenevir ekme suçu yönünden “tutukluluğu” hususunda KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, ancak söz konusu tutukluluk ve infaz hususunda değerlendirme yapma yetkisinin mahal mahkemesine ait olduğu anlaşılmakla bu hususta … 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne MÜZEKKERE YAZILMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.06.2023 tarihinde karar verildi.