YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18510
KARAR NO : 2023/5071
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
T U T U K L U
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/608 E., 2021/1641 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : Esastan ret
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2019/658 Esas, 2020/468 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 30 yıl hapis ve 600.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/608 Esas, 2021/1641 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
4. Eksik inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
B. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,
2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve uygulanmamasına ilişkin gerekçenin bulunmadığına,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İhbara istinaden başlatılan soruşturmada sanıkların kullanımındaki araçta ve ikametlerde kokain maddelerinin ele geçirilmesi olayında; sanık savunmaları, ihbar tutanağı, fiziki takip tutanakları, arama tutanakları, telefon inceleme tutanakları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanıkların üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri, atılı suçu uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyet kararı kesinleşen diğer dosya sanığı Miguel ile birlikte üç kişi olarak gerçekleştirdikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıkların kullanımındaki araç ve ikametlerde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun’un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre; sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde ise de, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak üst sınıra yakın veya üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
B. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık … hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiride ve aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
C. Suç konusu maddenin kokain olması nedeniyle cezanın yarı oranında artırılmasına karar verilirken,
5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin gösterilmemesinin 5271 sayılı Kanun’un 232 inci maddesinin altıncı fıkrası hükmüne aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/608 Esas, 2021/1641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,
Hükmün 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı paragrafında yer alan ” TCK.nun 188/4 maddesi ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ” 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.