YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18940
KARAR NO : 2023/10673
KARAR TARİHİ : 06.12.2023
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/420 Esas, 2020/172 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/1320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Cezada indirim yapılması gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
16.09.2019 tarihli olay tutanağı, aynı tarihli sanığın ikamet aramasına ilişkin tutanak, sanık ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan yaşı küçük Mustafa G. ve Derviş Ç. arasında buluşma ve alışverişin görülmesi, Mustafa ve Derviş’in aşamalardaki beyanları, tutanak tanıklarının beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 16.09.2019 tarihinde 18 yaşından küçük Mustafa’ya metamfetamin ve sentetik kannabinoid ihtiva eden uyuşturucu madde, aynı tarihte Derviş’e de camiye 200 metreden yakın mesafede sentetik kannabinoid ihtiva eden uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşıldığından eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü
fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid olması ve olay yerinin camiye 200 metreden az mesafede bulunması nedenleriyle cezasında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca yarı oranında artırım yapılmasına ve aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında takdiren 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,
C. Zincirleme suç hükümleri gereğince, sanık hakkında daha ağır sonuç doğuran eylem esas alınarak bir cezaya hükmolunması ve diğer eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği; somut olayda, sanığın 18 yaşından küçük Mustafa’ya sentetik kannabionid ihtiva eden uyuşturucu madde satmak şeklindeki eyleminin daha ağır ceza gerektiren eylem olması ve bu eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki artırım sebeplerinin bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin yanında (b) bendinin de gösterilmesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/1320 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “….24 eşit aylık taksitlerle tahsiline,” ibaresinden sonra gelmek üzere “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesine,” ibaresinin eklenmesi,
B. Hüküm fıkrasının ikinci paragrafından “TCK’nın 188/4-a-b.” ibaresinin çıkarılması ve yerine “TCK’nın 188/4-a” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.