YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19345
KARAR NO : 2023/9655
KARAR TARİHİ : 09.11.2023
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini
gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/234 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/1213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
4. Eksik araştırma ve inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kolluk görevlilerinin sanık …’ın Gaziantep ilinden Kahramanmaraş’a gelerek Kahramanmaraş Şehirler Arası Otobüs Terminali civarında madde bağımlısı şahısları para karşılığı uyuşturucu madde
sattığı yönünde bilgiler edindikleri, olay günü bu hususu kontrol ve tespit etmek amacıyla olay mahaline gittikleri, bu sırada sanığın tanık … ile konuştuğunu gördükleri, bir müddet sonra tanık Mehmet’in sanığa bir miktar para verdiği, sanığın da tanık Mehmet’e … renkli bir paket verdiğini gördükleri, sanık ve tanık Mehmet birbirlerinden ayrıldıktan sonra her ikisini de göz teması kesilmeksizin takibe aldıkları, tanık …’ı usulüne uygun bir şekilde durdurduklarında üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığını sordukları, tanık Mehmet’in de sol el avuç içerisinde tutmuş olduğu paket içerisinde Ateş-Buz (Met-Amfetamin) maddesi olarak bilinen uyuşturucu maddeyi sanıktan 200,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ederek bu maddeyi rızaen teslim ettiği, sanığın ise yakalanmasının yapıldığı esnada ise yine Ateş-Buz(Met-Amfetamin) maddesi olarak bilinen uyuşturucu maddenin olduğu bir paketi attığını gördükleri ve buna dair tutanak düzenledikleri, tutanak mümziilerinin mahkemede verdikleri yeminli beyanlarında, tutulan tutanak içeriğini doğrulayarak sanığın tanık Mehmet’e uyuşturucu madde sattığını beyan ettikleri, sanık ve tanık Mehmet’in üzerinden ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgili yapılan incelemeler neticesinde düzenlenen 22.01.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre, maddelerinin metamfetamin uyuşturucu maddesi olduğunun anlaşıldığı, kovuşturma aşamasında olay yerinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen 23.07.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın uyuşturucu maddeyi verdiği yer ile Bahçeci Ali Çavuş Camii arasındaki mesafenin 102,90 metre olduğunun tespit edildiği, tanık Mehmet’in soruşturma aşamasında, sıcağı sıcağına, müdafii huzurunda verdiği beyanlarında; sanıktan 200,00 TL karşılığında üzerinde ele geçen maddeyi aldığını belirttiği, her ne kadar kovuşturma aşamasında bu ifadelerinden dönmüş ise de ilk verilen ifadelerin müdafii huzurunda verilmesi, ele geçen diğer deliller ile ilk ifadelerin daha uyumlu olması, tanık Mehmet’in sanık ile otogarda buluşmasına ilişkin sorulara mantıklı cevaplar verememesi gibi hususlar dikkate alındığında, kovuşturma aşamasındaki beyanlarının doğru olmadığı, tutanak mümziilerinin beyanları ve tuttukları tutanak, tanık Mehmet’in ilk beyanları, ekspertiz raporu, keşif zaptı, bilirkişi raporu, sanığın üzerinde de uyuşturucu madde bulunması ve bunu yere atması, Gaziantep’te ikamet etmesine rağmen gecenin bir vaktinde Kahramanmaraş’ta olması gibi hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın Gaziantep ilinden getirdiği uyuşturucu maddeden metamfetamin uyuşturucu maddesini tanık Ali’ye 200,00 TL para kaşılığında, Bahçeci Ali Çavuş Camiine 102,90 metre mesafede, umuma açık yerde vermek suretiyle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,
hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/1213 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması ile ilgili bölümündeki “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” cümlesinden sonra gelmek üzere; “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.
Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.11.2023 tarihinde karar verildi.