YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19670
KARAR NO : 2023/4628
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1123 E., 2021/1197 K.
SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma
2. Kenevir ekme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, kenevir ekme suçu yönünden verilen kararın ise, 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının
(a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen karar yönünden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen karar yönünden temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/208 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/1123 Esas, 2021/1197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ölen babası adına kayıtlı bulunan ve sanık tarafından kullanılan arazide ekili vaziyette (1) kök hint keneviri ve tarla içerisinde kurumaya bırakılmış 3 kg kenevirin ele geçirildiği, ayrıca sanığın göstermesiyle … Mevkiinde bulunan çöplüğün yanında çalılıklar içinde kenevir bitkilerinin yayılı şekilde kurumaya bırakılmış olduğu ve yapılan tartımda toplam ağırlıklarının 87400 gram olduğunun tespit edildiği ve toplamda ele geçen net esrar miktarının 22 kilo 215 gram olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın alınan savunmasında kenevirleri haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından verilen beraat hükümleri kesinleşen…ve eşi… ile birlikte ektiklerini, amaçlarının kenevirleri satıp para elde etmek olduğunu beyan ettiği, yargılama aşamasında ise beyanlarından dönerek yaptığının yanlış olmasının farkına varmasıyla pişman olarak kenevirleri yok etmek için söktüğünü ve çöpün olduğu tarafa attığını beyan ederek amacının uyuşturucu madde ticareti yapmak olmadığını beyan ettiği olayda, sanığın hasat ettiği kenevirleri pişmanlık duyarak yok etmek amacıyla çöplük mevkiine bıraktığı yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın hint kenevirlerinin boyutları ve miktarı da gözetildiğinde yakalanabileceği korkusuyla hint kenevirlerini hasat ettiğinin değerlendirildiği ve arazi içerisinde çuvala konulmuş şekilde 3 kilogram kurumaya bırakılmış kubar esrar bulunduğu, sanığın kan ve idrarında uyuşturucu ve uyarıcı madde tespit edilememiş olması ve arazide yaklaşık 400 kök hint kenevirinin dikili olduğu yönündeki kolluğun sahip olduğu bilgi, görgü ve fotokapan kurulmuş olduğu düşünüldüğünde sanığın çöpün yakınında kurumaya
bırakılmış hint kenevirlerini kolluğa göstermemiş olsa dahi arazide çuval içerisinde kurumaya bırakılmış 3 kilogram kubar esrarın kolluk tarafından bulunduğu göz önüne alınarak mahkûmiyetine yeter delil elde edilmiş olduğundan cezalandırılması yoluna gidilebileceği, bu anlamda sanığın ikrarının ve kurutulmaya bırakılmış kubar esrarları göstermesi şeklindeki eyleminin mahkememizce 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin mümkün görülmediği gerekçesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında gönüllü vazgeçmeye ilişkin hükümlerin yasal koşullarının oluşmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/1123 Esas, 2021/1197 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2023 tarihinde karar verildi.