Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/19695 E. 2023/2698 K. 28.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19695
KARAR NO : 2023/2698
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2020/588 Esas, 2021/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2021/1940 Esas, 2021/18 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık hakkında gerçekleştirilen yakalama ve arama işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,
2. Sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım amacıyla bulundurulduğuna,
3. Sanığın lehine olan delillerin toplanmadığına,
4. Soruşturmanın eksik yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın apartlarda konakladığı ve uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgi edinilmesi üzerine, sanığın kaldığı apartın tespit edildiği ve fiziki takibe başlandığı, olay tarihinde sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık …’nın aparttan çıktığı, yanlarına gidilerek müdahalede bulunulduğu, tanığın çantasından çıkardığı alüminyum folyaya sarılı
metamfetaminini rızaeen teslim ettiği, sanığın kaba üst aramasında VİVİDENT kutusu içerisinde alüminyum folyaya sarılı satışa hazır 5 parça metamfetamin ve paketlenmemiş sentetik kannabinoid ele geçirildiği, usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın kaldığı apart otel odasında yapılan aramada hassas terazi, alüminyum folya, odanın çeşitli yerlerinde satışa hazır çok sayıda metamfetamin ve sentetik kannabinoid bulunduğu, metamfetaminin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu, uyuşturucu maddenin çeşitliliği, ele geçirildiği yer, tanığın kolluk ifadesinde üzerinde çıkan metamfetamini sanıktan satın aldığını, olay tarihinden önce de sanıktan iki kere uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zararın niteliği ve ele geçen uyuşturucu madde miktarı değerlendirilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince; sanığın üzerinde ele geçen 1.000,00 TL paranın müsadere edilip edilmeyeceği konusunda karar verilmemesi hususu eleştirilip, adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında hükümde karışıklığa neden olarak şekilde ”1375” yerine ”1500” yazılması ile ilgili hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar numarasının ”2017/347” yerine ”2017/374” olarak yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2021/1940 Esas, 2021/18 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak
yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.