YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2109
KARAR NO : 2022/12430
KARAR TARİHİ : 29.11.2022
Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma
2- 2313 sayılı Kanun’a aykırılık
Hükümler : a) Mahkûmiyet: Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesi,
07/07/2020 – 2020/43 esas ve 2020/118 karar
b) İstinaf başvurusunun esastan reddi;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10/12/2020 tarih, 2020/1728 esas ve 2020/3229 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerin birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline karar verildikten sonra “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” ibaresine yer verilmesi gerekirken kararda “Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse, hapis cezasının ise sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılması yükümlülüğüne çevrileceğinin; bu yükümlülüğe uyulmaması halinde çalışılan kısmın mahsubu ile kalan kısmın tamamının
infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına” yer verilmek suretiyle TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK’nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
Hüküm fıkrasından sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün çıkartılması ve yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca 20 eşit taksitte tahsiline, ancak taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE,
2- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hapis cezası ile birlikte adli para cezasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,
29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.