YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/392
KARAR NO : 2023/8683
KARAR TARİHİ : 16.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2011 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Hatay 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 15.11.2012 tarihli ve 2011/643 Esas, 2012/863 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Kararın 25.12.2012 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/1068 Esas, 2016/720 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
Olay tarihinde sanığın Antakya Otogarında bulunduğu, Hatay İl Emniyet Müdürlüğüne bağlı ekiplerin otogar içerisinde devriye görevi yaptıkları sırada, Metro Turizm peronu önünde bankta oturan sanığın görünmesi üzerine, kimlik kontrolü yapıldığı ve sanığın kimliğinin kontrolü ile GBT sorgulamasının yapıldığı sırada, 6136 sayılı Yasa’dan suç kaydının olduğunun görünmesi üzerine sanık ile görüşme yaptıkları ve sanık adına kesili Metro Turizm’in 17:00 de Ankara’ya gidecek arabasına 22 koltuk numaralı biletini ibraz ettiği, Emniyet güçlerinin başka bir şahsın kimlik kontrolü ve GBT sorgusunu yaptıkları sırada sanığın bulunduğu yerden şüpheli şekilde kaybolması üzerine tekrar görüşmek amacıyla otobüse gittikleri, muavin ile görüştükleri ve sanığı bulamamaları üzerine, 22 numaralı koltuğa baktıklarında siyah poşet içerisinde 1000 gram esrar maddesi gördükleri ve muhafaza altına aldıkları, sanığın alınan ifadesinde içmek için aldığını kabul ettiği, böylece açılan kamu davasında sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş, sanığın tedbirin gereklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Suça konu olayda uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş biçimi ve olayın oluş şekline göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin ticari amaçlı uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmanın sürdürülerek hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/1068 Esas, 2016/720 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.10.2023 tarihinde karar verildi.