Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/5066 E. 2023/6434 K. 13.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5066
KARAR NO : 2023/6434
KARAR TARİHİ : 13.07.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2208 E., 2020/3415 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/121 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 22.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/2208 Esas, 2020/3415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2.5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının sanık hakkında uygulanmamasına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Alınan ihbarlar üzerine usulüne uygun alınan arama kararına istinaden 08.11.2019 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada 5 parça esrar ele geçirildiği ve arama sırasında ikametin içinde sanık ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen …,
….. ve …..,’nın bulunduğunun görüldüğü; sanığın, 25.02.2020 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen …..,’a metamfetamin, 11.06.2020 tarihinde ise hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ….’e esrar sattığının kabul edildiği ve 18.06.2020 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada esrar ve metamfetamin içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olaylarda; …, …..,…..,….., ve…….,’in aşamalardaki beyanları ve teşhisleri, 25.02.2020 tarihli eylemle ilgili sanığa ait iletişimin tespiti tutanakları, alınan ihbarlar, ikametinde ele geçen maddelerin paketler halinde satışa hazır vaziyette oluşu gerekçesiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine, etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini belirterek uyuşturucu madde ticaretini yaptığına ilişkin beyanda bulunmuş ise de, ikrarı olmasa dahi tüm dosya içeriğinden mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunduğundan, sanık hakkında koşulları oluşmadığından, etkin pişmanlık hükümlerininin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilebileceği ve “08.11.2019, 25.02.2020, 11.06.2020, 18.06.2020” olan suç tarihlerinin yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilerek hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/2208 Esas, 2020/3415 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan
temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.