YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5474
KARAR NO : 2023/575
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip istinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin
temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak; sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılarak gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/214 Esas, 2019/677 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, istihbari bilgi üzerine … hakkında dinleme kararı
alınarak yürütülen soruşturma sonucu 08/09/2018 tarihinde …’in uyuşturucu madde sattığı …’da ve …’in evinde aynı türden sentetik kannabinoid ele geçtiği; yargılama sonucu Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2018/224 esas ve 2019/110 sayılı kararı ile etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilen …’in tüm aşamalarda istikrarlı olarak …’ya verdiği sentetik kannabinoidi iletişim tespit tutanaklarıyla tespit edilen 06.09.2018 tarihinde Gaziantep iline giderek sanıktan temin ettiğini beyan ettiği; bunun üzerine sanık hakkında başlatılan soruşturma sonucu yetkili Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nca temyize konu davanın açıldığı; iş bu dosyada tanık sıfatıyla dinlenen …’in tüm aşamalarda aynı şekilde sanık aleyhinde beyanda bulunarak sanığı teşhis ettiği, sanığın da kovuşturma aşamasında suçunu ikrar ettiği olayda; …’in savunma, beyan ve teşhislerinin tüm aşamalarda aynı olması, sanığın ikrarı ve iletişim tespit tutanaklarının içerikleri birlikte değerlendirilerek suçun sübut bulduğu; sanığın aleyhindeki deliller sabitleninceye kadar mahkemeyi yanıltmaya çalışması ve dosyanın tekemmül ettiği aşamada suçunu ikrar etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması nedeniyle yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
…’in gerek kendisi, gerek sanık hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma sürecinde tüm aşamalarda istikrarlı olarak 08.09.2018 tarihinde …’ya sattığı uyuşturucu maddeyi sanıktan temin ettiğini beyan etmesi, sanığı tereddüte mahal vermeyecek şekilde teşhis etmesi, sanığın ikrarı karşısında suçun sübut bulduğu; sanığın, …’e verdiği uyuşturucu maddeleri Müslüm isimli şahıstan temin ettiğini beyan etmesine karşın, verdiği bilgilerin söz konusu şahsın açık kimlik ve adres tespitini sağlayacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
A. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2018/224 Esas ve 2019/110 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilen …’in, 08.09.2018 tarihinde kullanıcı şahıs …’ya sattığı uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinden sonra, …’in Rıza
Koca’ya sattığı uyuşturucu maddeyi 06.09.2018 tarihinde sanıktan temin ettiğine dair aleyhe beyanı ile maddi bulgularla desteklenmeyen telefon görüşmeleri dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
B. Kabul ve uygulamaya göre ise;
1. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının bir seferde tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,
2. İlk derece mahkemesince verilen hükümden sonra 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre sebebiyle sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza
Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25/01/2023 tarihinde karar verildi.