YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6797
KARAR NO : 2023/579
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2019/563 Esas, 2020/149 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/1367 Esas, 2020/2137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın uyuşturucu madde kullandığı, ancak ticaretini yapmadığına,
2. Sanığın suçu işlediğine dair dosyada somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Beyan ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Yürütülen istihbarı çalışmalar sonucunda sanığın yakalandığı ikamette yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve hassas terazinin bulunması karşısında; sanığın üzerine atılı ticaret
maksatlı uyuşturucu madde bulundurmak suçunun sübut bulduğu, sanık ikamette kalmadığını beyan etmiş ise de, dosyada mevcut bilirkişi raporunda ikamet civarında yoğun baz bilgilerinin bulunması ve mahkememizce dinlenen tanık …’un sanığın iş yerinin üstünde kalmadığını beyan ettiği dikkate alınarak, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, yakalanan uyuşturucu maddenin elde edildikleri yerler, miktar ve çeşitleri ile paket sayısı ve hassas terazi ele geçirilmesi göz önüne alındığında uyuşturucunun kişisel kullanım amacı dışında bulundurulduğu, sanığın çalıştığı ve kaldığı yerler konusunda aşamalarda değişik anlatımlarda bulunması, tanık …’un bu hususu doğrulamaması bütün olarak değerlendirildiğinde; sübuta ve hukuki nitelendirmeye yönelik İlk Derece Mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik olmadığı, sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının yerinde olmadığı, ancak hükmolunan adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitle tahsiline karar verildikten sonra ödenmemesi halinde hapse çevrileceği belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması yerinde görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna, vasfına ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik görülmeyip İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29/12/2020 tarihli ve 2020/1367 Esas, 2020/2137 karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.