YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6855
KARAR NO : 2023/686
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde
temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/37 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2021/96 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ismi ve bulunduğu yer bildirilerek uyuşturucu madde sattığı, uyuşturucu maddeleri pencere pervazlarının ön kısımları duvardaki deliklere koyduğunun bilgisi üzerine yapılan fiziki takipte sanığın bulunduğu yere 80 plakalı aracın geldiği sanığın sürücü konumundaki şahıstan birşey aldığı ve ikametin pencere kısmından birşey alıp verdiğinin görülmesi üzerine araç durdurulduğunda tanık U.’ın ve yanında İ.’in bulunduğu ve U.’ın üzerinde bulunan 13 adet hapı polislere verdiği ve sanığın uyuşturucu sattığı yerin kontrol edilmesinde ise 14 adet ganyan kağıdına sarılı uyuşturucu madde ile 6 adet hap
bulunduğunun tespiti üzerine fiziki takip ve teşhis tutanakları, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesi ile ilgili hususu eleştirilip, tekerrür ile ilgili bölümdeki ve müsadere hususundaki aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/632 Esas ve 2013/907 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği; ancak söz konusu ilamın içeriğinde yer alan tekerrüre esas alınan ilamın denetime imkan verecek şekilde getirtilmediği, mahkeme adları ile esas numarası konusunda ilam ile adli sicil belgesi arasında farklılıklar bulunduğu dikkate alınarak, öncelikle sözü edilen ilamın kesinleşme şerhini gösterir örneğinin getirtilmesi, ilamın 765 sayılı 5237 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu dönemde verildiğinin belirlenmesi halinde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2021/96 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.