Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/7141 E. 2023/837 K. 08.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7141
KARAR NO : 2023/837
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/283 Esas, 2020/473 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminin ikram niteliğinde olduğuna,
2. Yeterli delil bulunmadığına,
3. Tanığın müdafisiz kolluk beyanının hükme esas alınmayacağına,
4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,
5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
6. Aynı eylem sebebiyle mükerrer dava olduğuna,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Devriye ekiplerince şüphe üzerine göz takibine alınan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan …’in cebinden çıkardığı para ile diğer bir şahıstan birşey aldığının görüldüğü, olay yerinden ayrıldıktan sonra durdurulan …’in üzerinde bulunan 1 paket sentetik kannabinoidi rızaen teslim ederek sanıktan satın aldığını beyan ettiği, olay yerinde yakalanan sanığın üzerinde rızaen teslim ettiği 2 paket ve 1 adet poşet içinde sentetik kannabinoidin ele geçtiği olayda;
Fiziki takip tutanağının içeriği, sanığın üzerinde uyuşturucu madde karşılığı alınan para ile …’de ele geçen uyuşturucu madde ile aynı nitelikte maddenin satışa hazır halde ele geçirilmesi, sanığın çelişkili beyanları ve tevil yollu ikrarda bulunması gözetilerek, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübut bulduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, kullanıcı şahısta ele geçen madde raporu dosya arasına alınmadan hüküm kurulması ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uygulanırken Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi hususları eleştirilip, kazanç ve eşya müsaderesine ilişkin uygulanan kanun maddelerinin yanlış yazılması, sanığın üzerinde ele geçen cep telefonu ve sim kartın müsadere ya da iadesi konusunda karar verilmemesi, sonuç adli para cezası doğru yazılmakla birlikte gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği paragrafta yazım hatası yapılması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan …’in kovuşturma aşamasında kendisinde ele geçen uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına dair beyanı, sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin ele geçme şekli, miktarı ve niteliği gözetildiğinde sanığın eyleminin uyuşturucu madde satma olduğu; ayrıca kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan yargılama olmasının bu dava açısından mükerrer yargılama yapıldığından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm
dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.