YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7508
KARAR NO : 2023/946
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/283 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (e) bentleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/299 Karar sayılı karar ile sanık hakkında ilk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu, aksi halde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma suçunu oluşturacağına,
2. Suçun maddi ve manevi yasal unsurlarının oluşmadığına,
3. Eksik inceleme sonucu karar verildiğine,
4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz ardı edilerek sanığın beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
5. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
6. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık …’un, tanık A.’a uyuşturucu madde verdiğinin hem sanığın hem de tanıkların beyanları, hem de bu beyanları destekleyen olay tutanağı ile sabit olduğu, sanığın herhangi bir para almadan tanık A.’a uyuşturucu madde vermesi de, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan maddi unsurlardan başkasına verme olduğu, nitekim sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin kolluk görevlileri tarafından elde edilen bilgiler, sanıktan günlük kullanımın çok üstünde toplu halde sentetik kannabinoid ve türevlerinden olan uyuşturucu maddenin ele geçmesi, sanığın idrarında ve kanında uyuşturucu maddenin tespit edilmemiş olması göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’da yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu belirtilmekle, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutu ve vasfı ile delillerin takdir ve tayinine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma yasal koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verilirken, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/299 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmının tamamen çıkartılması ve yerine “Sanığa verilen adli para cezasının sanığın şahsi ve ekonomik durumu ile günün ekonomik koşulları göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1’er aylık 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenilmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.