Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/7632 E. 2023/1245 K. 20.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7632
KARAR NO : 2023/1245
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/375 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendinin, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Tanık Ali Youveviç’in dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay günü hızlı adımlarla ilerleyen tanık …’in, sokakta bekleyen sanık … isimli şahsın yanına gidip bir miktar para verdiğinin, sanığın da daralı ağırlığı 0.48 gram gelen eroin olduğu değerlendirilen maddeyi uzattığı anda kolluk görevlilerini fark ederek yere attığının görevlilerce görüldüğü, sanığın kaba üst araması sonucu daralı ağırlıkları 0.20 gram ve 0.23 gram gelen
metamfetamin olduğu değerlendirilen maddenin ve toplamda 80,00 TL paranın ele geçirildiği, şahıslar polis merkezine getirildiğinde arama kararına istinaden sanığın yapılan detaylı üst aramasında kemer kısmına sıkıştırılmış halde daralı ağırlıkları 0,48 gram ve 0.23 gram gelen eroin ile 0.30 gram gelen metamfetamin olduğu değerlendirilen maddelerin ele geçirildiği, uzmanlık raporu ile; net ağırlıkları 0,2 gram, 0,1 gram ve 0,08 gram gelen maddelerin uyuşturucu maddelerden 6-MAM ve EROİN maddelerini ihtiva ettiğinin ve 3 ayrı pakette net ağırlığı 0,07 gram gelen maddelerin ise uyuşturucu maddelerden METAMFETAMİN etken maddesini ihtiva ettiğinin tespit edildiği olayda sanıkta ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde, küçük paketçikler şeklinde hazırlanmış olması ve çeşitlilik arz etmesi, tanığın soruşturma aşamasında sanığa 80,00 TL para verdiğini beyan etmesi ve sanığın üst aramasında 80,00 TL paranın ele geçirilmiş olması, yargılama aşamasında tutanak görevlilerinin sanık ile tanık arasında gerçekleşen uyuşturucu madde ticaretini gördüklerine yönelik beyanları gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve soruşturma aşamasında beyanı alınan tanığın dosyanın esasına bir katkı sağlamayacak olması, tanığın yabancı uyruklu olması ve kendisine ulaşılamıyor olması nedenleriyle dosyanın sürüncemede kalacağı değerlendirilerek tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla yetinilip, kovuşturma aşamasında dinlenmesi yönündeki ara karardan vazgeçilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin yasaya aykırı olarak uygulanması nedeniyle hükmün altıncı bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 ncü maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile 3 ncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.