YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7633
KARAR NO : 2023/715
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak, sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı , sanığın temyiz isteminin reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılarak gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 28/10/2020 tarihli ve 2020/233 Esas, 2020/314 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25/02/2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
2. Sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi için yeterli delil bulunmadığına
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde edinilen istihbari bilgi kapsamında soruşturma başlatıldığı, olay tarihinde sanığın evinde yapılan aramada çeşitlilik arz eden uyuşturucu maddeler, çok sayıda kilitli poşet, 3 adet hassas terazi ile uyuşturucu içmekte kullanılan aparatların ele geçmesi, ele geçen
uyuşturucu maddelerin şahsi kullanım miktarının üzerinde olması, uyuşturucu maddelerin maddi değeri dikkate alındığında sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri satmak amacıyla bulundurduğu kabul edilerek, sanığın kovuşturma aşamasında, suça konu uyuşturucu maddeleri Mehmet Emin Çelik’ten aldığını belirtmesi üzerine bu kişi hakkında soruşturma işlemlerine başlanıldığı, ancak sonuçlanmadığı anlaşılmakla, bu aşamada henüz koşulları oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesindeki etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamış, sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yapılan; temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesininde yapılan değişikliğin uygulanmamasına dair eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27/03/2018” olarak yazılması yerine “14/12/2017” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
B.Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25/02/2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, eleştiri dışında, hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine
gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07/02/2023 tarihinde karar verildi.