Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/8474 E. 2023/5564 K. 14.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8474
KARAR NO : 2023/5564
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/246 E., 2016/190 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Sanık … yönünden feragat nedeniyle iade

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi

gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilip, sanık … müdafiinin hükmü temyiz etmesinden sonra sanık … ve müdafii ayrı ayrı temyiz isteminden feragat ettiğinden yalnızca sanık … hakkındaki hükmün esastan incelemesi yapılmak üzere, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli 2015/246 Esas ve 2016/190 Karar sayılı kararı ile sanık …’un uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Sanık …’in 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 11 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına Kadir’in karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan geçen uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin niteliği, ele geçiriliş şekli, haklarında ayrı soruşturma yürütülen tanıklar … ve …un beyan ve teşhisleri, sanıklardan tanıklardan aynı nitelikte uyuşturucu madde ele geçirilmesi karşısında sanıkların uyuşturucu maddeleri satma, devir veya tedarik etmek amacı ile bulundurdukları ve sanık …’in tanıklar … ve …e,

sanık …’un tanık …e uyuşturucu madde verdiği kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık … hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ve müdafiinin 02.05.2016 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

B. Sanık … hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında;

1. Yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasında indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi,

2. Yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ve müdafiinin 02.05.2016 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık … hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli 2015/246 Esas ve 2016/190 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.