YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8784
KARAR NO : 2023/1161
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2019/328 Esas, 2021/12 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı
Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 12 ay hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2021/334 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine
2. Hükmün gerekçesiz olduğuna,
3. Delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde Gevaş Sulh Ceza Hakimliğinin 27.09.2019 tarih ve 2019/421 değişik iş sayılı önleme arama kararı kapsamında, Has Turizm firmasına ait yolcu otobüsünün uygulama noktasında durdurulduğu ve otobüs içinde yapılan kontroller esnasında durumundan şüphelenilen sanıkların kaba üst yoklamasının yapıldığı, sanığın üstünde iki parça daralı 381 gram eroin ile yine hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Karim’in üst aramasında üç parça daralı 130 gram eroin ile bir parça daralı 83 gram esrarın ele geçtiği somut olayda, ele geçen maddelerin miktarı ve ele geçiriliş şekli, sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinde alıkonulan şahit numuneler ve Van Adli Emanetinin 2020/458 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddeler hakkında mahallinde usulüne uygun açılacak dava ile karar alınması mümkün görülmekle birlikte, şahit numuneler ile Van Adli Emanetinin 2020/458 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddeler hakkında iddianamede herhangi bir talepte bulunulmadığı ve bu yönden kamu davası açılmadığı gözetilmeden, müsaderesine hükmolunması hususu eleştirilip, hükmün müsadereye ilişkin 12. fıkrasının çıkartılması suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin mahkûmiyet için yeterli olduğuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2021/334 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.