Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/8803 E. 2023/1157 K. 16.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8803
KARAR NO : 2023/1157
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/77 esas, 2020/235 sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 28/01/2021 tarihli ve 2020/2546 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,
B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;
Suçun subüt bulmadığına,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Uyuşturucu madde sattığına ilişkin sanık hakkında istihbari bilgi edinildiği, olay tarihinde sanığın yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dosyası tefrik edilen ve dosyada tanık olarak dinlenen tanık Serkan’ın geldiği, sanık ile bir süre konuştuktan sonra, sanığın yolun karşı tarafında bulunan çimenlerin arasından bir cisim aldığı ve daha sonra tanık Serkan’ın yanına gelerek, Serkan ile aralarında bir şeyler alınıp verildiğinin görüldüğü, sanığın yanından ayrılan tanık Serkan’ın durdurulduğu bir fişek daralı 3,18 gram gelen esrarı polislere teslim ettiği, aynı gün durdurulmak istenen
sanığın polisleri görünce 21 adet MDMA içeren hapları yere attığı, yine sanığın maddeleri sakladığı yer kontrol edildiğinde 6 fişek daralı 20.11 esrarın ele geçirildiği, tanık Serkan’ın tüm aşama beyanlarında maddeyi sanıktan aldığına ilişkin beyanı, ele geçen maddelerin miktarı ve ele geçiriliş şekli, tutanak tanığının beyanı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki kurulan hükümdeki “5237 sayılı TCK’nın 52. maddesinin 4. fıkrası uyarınca adli para cezalarının taksitler halinde ödenmesine karar verilirken, adli para cezalarının taksit aralıklarının gösterilmemesi, ve mükerrir olan sanık hakkında uygulanan madde fıkrasının eksik gösterilmesi, ayrıca ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 108/3. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi” hususları eleştirilip, hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin mahkûmiyet için yeterli olduğu, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin tekerrüre ilişkin uygulaması, sonucu itibariyle isabetli olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine ilişkin kararından tekerrüre ilişkin bölümün çıkarılması gerektiği
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/2546 Esas, 2021/88 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine ilişkin kararında yer alan

“2- Mükerrir olan sanık hakkında uygulanan madde fıkrasının eksik gösterilmesi, ayrıca ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 108/3. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi, “
“B-) Hükmün, tekerrür hükümlerinin uygulandığı (1) numaralı maddesinin yedinci fıkrasındaki “TCK’nun 58/7.” ibaresi ve ÇIKARILMASI ve yerine “TCK’nın 58/6-7” ibaresi yazılması suretiyle,
Hükmün, tekerrür hükümlerinin uygulandığı (1) numaralı maddesinin yedinci fıkrasındaki “uygulanarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin” ibaresinin hüküm fıkrasından ÇIKARILMASI suretiyle” ibarelerinin hükümden çıkarılması
Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesinin hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.