YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8927
KARAR NO : 2021/12445
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

Mahkeme : İZMİR 37. Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar : 1) Sağlık için tehlikeli madde temin etme
2) Kasten yaralama
3) Kötü muamele

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A)Sanık hakkında kasten yaralama ve kötü muamele suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
B)Sanık hakkında sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarından sanığın çocuğu Eylül’e zorla içirmeye çalışmak suretiyle alkollü içki temin ettiğinin sabit olmasına karşın, çocuğun alkol muayenesi yapılmadığından ve alkol kullanma nedeniyle sağlığının tehlikeye sokulduğuna ilişkin bir tespit bulunmadığından, suça konu eylemin sanık lehine olan ve hüküm tarihinden önce 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde ayrıca TCK’nın 194. maddesine göre cezaya hükmolunacağı, eylemin çocuğun sağlığını tehlikeye sokmaması halinde ise aynı Yasanın 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verileceği şeklinde yaptırıma bağlandığı, dolayısıyla sanığın sabit olan eyleminin idari para cezasını gerektirdiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi de gözetilerek, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sabit olan 4250 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamındaki eylemler nedeniyle uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-a maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında, aynı Kanunun 20. maddesinin 1. fıkrası uyarınca İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
24.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.