YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11693
KARAR NO : 2022/13710
KARAR TARİHİ : 21.12.2022
Mahkeme : ELAZIĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklar hakkında, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan açılan kamu davasında, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesince 13/09/2018 tarih, 2017/323 esas ve 2018/1111 sayılı kararı ile CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince “kamu davasının düşmesine” ve “Sanık … açısından Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının 18/12/2014 tarihinde verildiği, 19/12/2014 tarihinde ise Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanık … açısından Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının 23/06/2016 tarihinde itiraz yolu belirtilmeden verildiği ve itiraz süresi geçmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği görülmekle sanıklara yöntemince tebliği ve kesinleşmesi halinde yöntemince infaz edilmesi, sonucuna göre sanıklar hakkında dava açılıp açılmayacağının tayin ve tespit edilmesi için dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine’’ kararının, itiraz edilmeden 05/10/2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna müracaat edildiği ve Dairemizin 17/02/2020 tarih, 2020/309 esas ve 2020/999 sayılı kararı ile “somut olayda sanıklar hakkında“kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkında tekrar dava açılıp açılmayacağının tayin ve tespit edilmesi için dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.” bu karara dayanılarak, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 04/03/2021 tarih, 2020/461 esas ve 2021/400 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’la değişik TCK’nın 191/1, 62. 53. maddeleri uyarınca verilen “sanıkların 1 yıl 8 ay hapis cezasının belirlenmesine, sanık … yönünden TCK’nın 58/6 maddesi tatbikine” ilişkin hükmün, sanıklar tarafından süresinde temyiz edildiği, dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmakla;
Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanıklar hakkında “temyiz incelemesi” yapılmadığı, Dairemizin 17/02/2020 tarih, 2020/309 esas ve 2020/999 karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen “düşme” kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanun’un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, ilk derece mahkemesi hükmünün de 13/09/2018 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hüküm CMK’nın 272. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğundan, gerekli kararın yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.